Outcast was een memorabele game met eigenzinnige graphics en een succesvolle Europese release. Dus: waar is Outcast 2?
GEPUBLICEERD IN CONTROL NUMMER 3De eerste echte hitgame uit de Benelux kwam uit onverwachte hoek. Ergens diep in het Waalse deel van België hadden een aantal creatievelingen de handen in elkaar geslagen en Outcast ontwikkeld. Een action adventure game (zie kader) die zo maar even 400.000 stuks verkocht en vandaag de dag de prestigieuze titel van Cultgame mag dragen. Even zag het er naar uit dat België een grote speler in de dev-scène zou worden, maar dat was buiten hun uitgever Infogrames gerekend. Het bedrijf, dat enkele jaren geleden zijn naam veranderde in Atari, vond de tegenvallende verkoop van Outcast in de VS reden genoeg om zich te gaan bemoeien met de sequel.
Olivier Masclef, toenmalig Project Manager bij Appeal, herinnert zich nog heel goed het punt waarop Outcast 2 ontspoorde. “Ook al was Infogrames een Frans bedrijf met zijn roots in Lyon, in die periode zaten de echte machthebbers van het bedrijf in de Verenigde Staten. Zij vonden 400.000 verkochte exemplaren niet goed genoeg, dus werd er een besloten hun deel van de aandelen in Appeal, ongeveer 50% te verkopen aan een andere uitgever. Daar slaagden ze echter niet in, dus werd er beslist om Outcast 2 ‘on-hold’ te zetten. Ons team werd daarop gedwongen om de technologie die we voor Outcast 2 ontwikkeld hadden te gebruiken voor een game gebaseerd op de Kuifje licentie.”
Andere zijde
Iemand die toen bij Infogrames werkte, maar anoniem wenst te blijven, lichtte voor ons de andere zijde toe. “In Frankrijk was men op dat moment heel trots op Outcast, want voor de Europese markt had die titel veel geld opgebracht. Daarom kwam de beslissing om Outcast 2 on hold te zetten ook voor ons onverwacht. Nu ja, in die tijd toch, want inmiddels weten we allemaal dat Infogrames zijn eigen funderingen heeft vernield door kosten wat kost proberen door te breken op de Amerikaanse markt. En daar was Appeal toen een van de slachtoffers van.” Twee van de topmensen binnen Appeal, Yves Grolets en Olivier Masclef pikten de beslissing van Infogrames echter niet en besloten het bedrijf te verlaten. De twee overblijvers, Yann Robbert en Franck Sauer konden echter moeilijker afstand doen van hun geesteskind, ook al stak het in een koelkast die verdacht veel op een vriesvak leek.Een gouden tijd
Masclef: “De periode waarin wij het eerste Outcast game ontwikkelden was zowat het einde van de gouden tijd voor ontwikkelaars. Videogames waren big business geworden en dus viel er steeds meer macht in de handen van zakenmensen. De trend om steeds meer aan Risk Assesment te gaan doen werd ingezet en alles wat niet in het “Me Too” vakje past kreeg je steeds moeilijker gefinancierd. Ik geef toe dat ook de ontwikkeling van het eerste Outcast game pad vol risico’s en hindernissen zat. Moest Infogrames in die tijd echt geweten hebben wat voor strijd we binnen Appeal voerden, hadden ze misschien toen al de financiële stekker uit het project getrokken. Nadat ze de ontwikkeling van Outcast 2 hadden stilgelegd merkten ze al snel dat de gedwongen start van een Kuifje game het begin was van nog meer problemenDaarom werd al snel beslist om de geldkraan naar Appeal toe volledig dicht te draaien.” Het afsluiten van de geldkraan naar Appeal toe bracht de twee overblijvende leden, Yann Robert en Franck Sauer, in een lastig parket. De rechten van Outcast 2 lagen namelijk bij Infogrames, dus waren ze niet in staat op zoek te gaan naar een andere uitgever.
Domme marketingmensen
Anonieme ex-Infogrames bron: “Wat er verder tussen Infogrames en Appeal gebeurde is niets nieuws en gebeurt ook bij zowat elke andere uitgever. Voor een uitgever zijn inkomsten de belangrijkste factor en zij hebben een leger aan mensen die ontwikkelaars via contracten tot semi-slaaf kunnen herleiden. Daarom mag je je als ontwikkelaar niet laten meeslepen door de euforie die een deal en de belofte op geld met zich mee brengt. Op dat moment kun je beter nuchter zijn en zorgen voor een waterdicht contract waarin jij niet van jouw eisen afstapt.” Het sluiten van de Appeal studio werd echter voor geen van de kernleden het eind van de carrière. Olivier Masclef richtte Widescreen Games op, Yann Robert en Franck Sauer stampten Fresh 3D uit de grond en Yves Grolet nam het grootste deel van het ex-Appeal team over in zijn nieuwe bedrijf Elsewhere Entertainment.Zij voegden zich inmiddels bij de 10tacle groep. Geen van hen slaagde er echter tot nu toe in een game af te leveren die even succesvol was als Outcast. Maar daar zijn ze niet verbitterd om. Masclef: “Ik blijf nog steeds een gelukkige kerel, want ik mocht ooit werken aan de game van mijn dromen. We hebben Outcast 1 echt tot het punt kunnen brengen dat we zelf in gedachten hadden. Zonder dat we gestopt werden door domme marketingmensen die niets van games weten. Maar het is jammer dat grote uitgevers vandaag de dag even verstikkend zijn als grote filmstudios. Daar moet echt iets aan veranderen. En daar zal ook ooit iets aan veranderen.”
Franck Sauer voegt daar aan toe: “Dat klopt, ondanks het fiasco van Outcast 2 hebben we allemaal prachtige herinneringen aan zijn voorganger. Ik zal nooit vergeten toen ik in Moskou was om het symfonisch orkest daar de muziek te laten opnemen. Met als dirigent Lennie Morre. Als je weet wat voor budgetten daar vandaag de dag voor nodig zijn, dan weet je dat je een unieke ervaring hebt gehad.” |
Out-wát?!
Outcast dateert uit 1999, een tijd waarin 3D-kaarten een zeldzaamheid waren. Om die reden besliste ontwikkelaar Appeal gebruik te maken van de ‘Voxel’-technologie (een afkorting voor volumetrische pixel). Die gaf Outcast zijn originele en tot de verbeelding sprekende look.
