Peter Molyneux was de eregast bij de uitreiking van de Dutch Game Awards. Wij spraken met hem na zijn demonstratie van Project Natal en Milo.
ONLINE ONLY
CONTROL: We weten dat er veel is waar u niet over kunt praten. Maar kunt u ons enig idee geven van wat Milo voor spel is?
Peter Molyneux: Natturlijk zou ik dat graag willen zeggen. De frustratie voor mij is dat Milo inmiddels veel geavanceerder is dan wat ik net demonstreerde. Ik mag er op dit moment nog niet dieper op ingaan.
C: Misschien algemener dan: hoe ziet u games veranderen in de komende jaren?
PM: Om met het belangrijkste te beginnen: hoe komt het dat de spellen die het best verkopen, de laagste kwaliteit hebben? Ze lijken op de spellen van toen ik zelf begon. Ik denk dat we de komende tijd meer interessante ervaringen krijgen die beter in het leven van mensen zijn geïntegreerd. Het wordt steeds moelijker om mensen een lange tijd achter elkaar stil te laten zitten. Nieuwe ervaringen zoals Natal en OnLive , maar ook totale verassingen waarvan je nu nog geen idee hebt: ze gaan de manier zoals wij over spellen denken veranderen.
C: Denkt u dat games een gelijkwaardige kunstvorm zijn vergeleken met boeken en films?
PM: Dat vraag je aan de verkeerde persoon! Games zijn oneindig veel beter dan welke andere kunstvorm dan ook! Dat komt omdat games nog maar net komen kijken. Wij zijn een baby vergeleken met die traditionele vormen. Wij weten wat kunst is op TV of in film. Soms verrassen ze ons, maar games gaan ons nog veel meer verrassen. Deze industrie gaat ons verrassen op manieren die we ons niet kunnen voorstellen. Daarom denk ik dat games een kunstvorm zijn, die de mening over wat entertainment is, en zelfs wat leven is, gaat veranderen.
C: Hoe reageert u dan op politici die games zien als een bedreiging van jonge mensen?
PM: Ik kijk naar computerspellen en zie: ja er zijn spellen die ik niet aan mijn kinderen laat zien. En dat is trouwens dan mijn keuze als ouder. Tegelijk wil ik niet dat mijn kind naar de bioscoop gaat om Saw te zien. Ik bedoel: acht films over het martelen van mensen, dat is nogal grof. En dan gaan politici roepen: hee computer games industrie: jullie laten mensen neerschieten in spellen. Dan zeg ik: kijk naar Saw! Dat gaat over martelen! Als je kijkt naar de hele gamesindustrie zie je dat er hele goede en belangrijke lessen te leren vallen van spellen. Als ik kijk naar mijn eigen spellen en zie dat mensen na het spelen van Fabel zeggen: ja ik heb hier wat uitgehaald. Ik heb geleerd dat ‘slecht zijn’ consequenties heeft. Dat is toch goed? Dat is niet slecht! Maar politici kijken steeds naar een klein stukje. Kijk naar de hele industrie en blijf niet hangen in de donkere kant. Als je duisternis wilt zien, dan zie je duisternis.
