GEPUBLICEERD IN CONTROL NUMMER 2De geschiedenis is een dankbare inspiratiebron voor ontwikkelaars. Die constatering werd in het eerste nummer van Control al gedaan en het huidige gamesaanbod onderschrijft dit met het bijvoorbeeld Assassin’s Creed. Het oude Jeruzalem, bijna tastbaar gevisualiseerd en in tegenstelling tot een film is het de speler die bepaalt welke steegjes een nadere beschouwing verdienen.
Paradox
Je zou denken: games zijn de natte droom van elke geschiedenisliefhebber en dus ook de geschiedenisdocent. Grote commerciële games vinden we echter nog maar nauwelijks terug in de klassen. Een groot deel van die terughoudendheid heeft te maken met de gameplay: het doden als doel, de verheerlijking of minstens het aantrekkelijk maken van geweld. Paradoxaal genoeg zijn het juist zeer gewelddadige Hollywood-producties die wel een plaats in de klas hebben veroverd. Van The Longest Day via Gladiator tot de HBO-serie Rome.
Afmaken!
Films zijn echter een passieve belevenis. De kijker heeft geen invloed op het verloop. Het wordt anders wanneer je als docent voor de klas met een controller in de hand ten strijde trekt. Het is gemakkelijk te voorspellen waartoe zoiets leidt: “Meneer, achter u! Maak hem af , maak hem af!” Onschuldige brugklassers zelf laten spelen? In schoolverband totaal ondenkbaar.
Daar sta je dan, als jonge enthousiaste leraar geschiedenis. Opgegroeid met het spelen van games, hét middel, hét ultieme medium om je lessen te ondersteunen, interessanter te maken, ja zelfs de geschiedenis tot leven te wekken. Maar ja, geen ontwikkelaar van een grote productie is kennelijk ooit op het idee gekomen een School-Friendly-Mode aan het spel toe te voegen. Dus: een stad bouwen is leuk, een land verkennen boeiend – maar aan het eind van de dag moet er wel iets te moorden zijn. En hoe historisch verantwoord dat wellicht ook is, didactisch verantwoord is het in elk geval niet.
Ik weet het, er bestaan een hoop spellen die speciaal voor het onderwijs zijn ontwikkeld. Maar die hebben simpelweg niet de production values, niet de enorme immersion die de grote producties wel hebben.
Dus bij dezen, laat het desnoods een typische Nederlandse feature zijn: kom maar op met die nieuwe standaard, de School-friendly mode. Laat alle elementen intact behalve de mogelijkheid zelf geweld te gebruiken. Minder spannend? Wellicht, maar het ontdekken van historische plaatsen en gebeurtenissen door er zelf deel van uit te maken is onderwijstechnisch onbetaalbaar. En een potentiële goudmijn voor ontwikkelaars. |
