Het Pan Europese Game Informatie-systeem is inmiddels aardig ingeburgerd op consoles. Maar hoe zit het met online PC games? En vooral browserbased spellen?
ONLINE ONLY
Op dit moment staan de grote platformhouders (Sony, Nintendo en Microsoft) er op dat ieder spel dat op hun hardware verschijnt, is voorzien van een PEGI rating. Samen met de mogelijkheden van Parental Controls, zorgt dit er in principe voor dat een kind geen ongewenste inhoud kan zien, zo lang de ouders het apparaat maar juist instellen.
Het systeem voldoet op handhelds en consoles, omdat het hier gaat om gesloten systemen. Op de PC en op het web is er geen grote toezichthouder die content kan tegenhouden. Toch wil PEGI proberen om inhoud op websites te classificeren. Dat dit nou niet bepaald waterdicht is, blijkt uit de opzet van het systeem.
Om te beginnen is het geheel vrijwillig. Er is zoals gezegd geen grote organisatie die websites of online games weert die niet geclassificeerd zijn. Bedrijven moeten zelf aangeven dat ze een Pegi Online rating willen hebben, en moeten hier ook voor betalen.
Daarnaast is er op PC's geen sprake van Parental Controls. Het is dus onmogelijk voor ouders om ongewenste content 100% van de PC te weren. Uiteraard zijn er pakketten die als filter optreden, maar die hebben (nog) geen hoge install base.
Verder is er nog het dilemma van de interactie tussen spelers zelf. Het is uiteraard niet mogelijk om gedrag van mensen te classificeren. Een single player game bestaat uit objectief waarneembare content. Een online game is eerder vergelijkbaar met de openbare gelegenheid.
Volgens Maud Stevens, coördinator van Pegi, wordt er op dit moment hard aan gewerkt om Pegi Online tot een succes te maken. “Bedrijven die online games aanbieden, tonen met het Pegi Online logo dat ze hun verantwoordelijkheid nemen op het gebied van veiligheid van minderjarigen. Ouders kunnen in één oogopslag aan de site zien dat deze voldoet aan onze richtlijnen.”
Dat is dan echter pas als de site al te zien is. Er is geen internet equivalent van de winkel, waar ouders al op het ‘doosje’ kunnen kijken voor ze de site bezoeken. Stevens geeft toe dat het lastiger is om uitgevers over de streep te trekken om het logo en ceritificering te implementeren. “We willen het systeem toegankelijker maken. Daarom is Pegi Online het eerste jaar gratis voor bedrijven die ook al lid zijn van Pegi Classic. Daarna kost het per jaar 1000 euro. Verder benaderen we bedrijven die lid zijn van Pegi Classic en sites draaien die voldoen aan onze richtlijnen, om hen er op te wijzen dat ze het logo al mogen voeren. Zo proberen we draagvlak te creëren.”
Hoewel Pegi in Nederland daar dus flink werk van maakt, is er nog geen sprake van een Europese promotie campagne. Het is afhankelijk van de lokale branche verenigingen om in hun land aandacht aan de Online varriant te besteden.
Stevens geeft aan dat Pegi graag input wil vanuit de industrie: wat zou heb helpen? Welke redenen hebben bedrijven nodig om het Pegi Online logo te willen gebruiken? Volgens Stevens wordt aan een van de belangrijkste opmerkingen al gewerkt: “Bedrijven willen dat we ons keurmerk duidelijk in de markt zetten. Ze willen exposure en dat wij hen helpen te laten zien dat ze een goede speler zijn. Dit is een aspect waar we flink mee bezig zijn.” |
