Ook onder gamers bestaat de tegenstelling rijk-arm. En niet alleen offline, ook online bestaat dat onderscheid. Terwijl jij net genoeg credits hebt opgebouwd om een paar nieuwe virtuele schoenen voor je avatar te kopen, heeft de ander een berg credits waar zelfs Dagobert Duck in zou verdrinken.
GEPUBLICEERD IN CONTROL NUMMER 10
De vergelijking met de offline wereld gaat verder, want de virtuele rijken hebben ook last van boeven. Virtuele boeven, die in de offline wereld echte straffen kunnen krijgen!
Dit was namelijk het geval in een recente zaak bij de Rechtbank in Leeuwarden. De uitspraak betekent een doorbraak op het gebied van de strafbaarheid van virtuele diefstal. Twee jongens uit Leeuwarden zijn veroordeeld tot werkstraffen en voorwaardelijk jeugddetentie wegens het stelen van virtuele spullen uit het spel RuneScape. De boeven dwongen het slachtoffer - door bedreiging en geweld - virtuele spullen uit het spel, zoals een masker en een amulet, af te geven door deze naar hun account over te hevelen. Virtuele diefstal klinkt wellicht wat vreemd in de oren, want hoe kun je spullen stelen die in een computerspel zitten en dus niet fysiek aanwezig zijn? Volgens artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht is er pas sprake van diefstal wanneer een goed wordt gestolen. De vraag is of virtuele goederen ook goederen zijn in de zin van dat artikel. Hiervoor moet aan een aantal criteria worden voldaan. Allereerst moet het goed van waarde zijn voor de bezitter. Ten tweede moet de wegnemer bij diefstal de feitelijke macht over het gestolen goed verkrijgen en de bestolene de feitelijke macht door het wegnemen daarover verliezen.
Het recht van de sterkste speler
Games als RuneScape zijn in de huidige virtuele wereld van steeds grotere betekenis, aldus het OM. Het aantal virtuele goederen dat de gamer vergaart, geeft aan hoe sterk de speler is in het spel. Dit is vooral voor jongeren van grote waarde, omdat ze hiermee respect en aanzien krijgen van hun vrienden en stoer kunnen meepraten op bijvoorbeeld het schoolplein. In de praktijk blijkt zelfs dat virtuele goederen voor geld worden verhandeld via Internet of op het schoolplein. De virtuele spullen hebben dus een grote waarde voor gamers. Dat blijkt ook wel uit het voorbeeld van de jongeren die geweld niet schuwen om de spullen in handen te krijgen.
Bedreiging
Ook al zijn de goederen virtueel en dus niet ‘grijpbaar’, wil dat nog niet zeggen dat de gamer geen feitelijke macht over de goederen bezit. De goederen zijn zelfs overdraagbaar, door goederen van het ene account naar het andere over te hevelen. Door de bedreiging heeft het slachtoffer de goederen naar een ander account moeten overhevelen, zodat hij de spullen niet meer in zijn eigen game kan houden. Hij is de feitelijke macht dus verloren, terwijl de andere jongens de spullen in hun eigen spel konden gebruiken.
Over de vraag of virtuele spullen goederen in de zin van het strafrecht kunnen zijn, oordeelde de rechter als volgt: de virtuele goederen zijn inderdaad goederen in de zin van artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht, ongeacht of de goederen fysiek aanwezig zijn. Goederen hoeven niet stoffelijk te zijn. Denk maar aan het feit dat het aftappen van elektriciteit ook strafbaar is. De rechter concludeerde in deze zaak vervolgens dat sprake was van diefstal en veroordeelde de beide jongens. Daarbij vond de rechter ook erg belangrijk dat de daders gewelddadig en bedreigend hadden gehandeld.
Grote stap
Dit is de eerste uitspraak in zijn soort. Hoewel het niet de eerste aanhouding is wegens virtuele diefstal – vorig jaar arresteerde de politie al een 17-jarige Nederlander die ter waarde van 4.000 euro virtuele meubels in het spel Habbo Hotel had ‘verplaatst’ – ging een rechter nog nooit daadwerkelijk over tot strafbaarstelling van diefstal van virtuele goederen. En daarmee neemt de Rechtbank Leeuwarden een grote stap.
