Control | De site van het tijdschrift over gamesontwikkeling

Artikelindex
WiiWare: Grote kans voor kleine games
Eerste lading
Alle pagina's

Zorgt de komst van WiiWare daadwerkelijk voor de terugkeer van de zolderkamer-programmeur?

GEPUBLICEERD IN CONTROL NUMMER 3 

WiiWare is de nieuwe downloadservice van Nintendo die binnenkort van start gaat. Naast de gebruikelijke grote namen krijgen kleine onafhankelijke developers nadrukkelijk de kans om zonder tussenkomst van een publisher hun games te presenteren (en te verkopen) aan een groot publiek. Is dit dan wél de terugkeer van de zolderkamer programmeur?

Waar hebben we het toch eerder gehoord? Oh ja! Was het niet met de lancering van Xbox Live Arcade dat een terugkeer naar de bedroom development werd beloofd? Onafhankelijke developers zouden de kans krijgen om kleine games te bouwen en aan te bieden op XBLA. Innovatie en uitdagende nieuwe gameplay waren de toverwoorden die de development community enthousiast  maakten voor de nieuwe service. Drie jaar na de introductie blijkt dat daar niet veel van terecht is gekomen. De meeste games zijn halfgare remakes van arcade-klassiekers uit vervlogen tijden en vrijwel alle games worden door gevestigde publishers aangeboden. Waar zijn die innovatieve games? En vooral: waar zijn die onafhankelijke developers die op zolder games in elkaar knutselen?

Streng

Met de aankondiging van WiiWare in oktober van vorig jaar werden we weer getrakteerd op een hele rits beloften voor de onafhankelijke ontwikkelaar. Zou Nintendo het dan wél anders doen? Historisch gezien heeft de big N nou niet bepaald een warme relatie met de kleine developer. Met de introductie van de NES, introduceerde Nintendo ook een strikt licentie-programma dat bepaalde dat games niet alleen door een strenge kwaliteitscontrole moesten voordat ze op een Nintendo-console mocht verschijnen, maar ook dat voor elke cartridge die geproduceerd werd geld moest worden afgedragen. Een blauwdruk voor de hedendaagse manier van zakendoen, maar ook het eind van de eenzame programmeur die in een paar maanden tijd een game kon schrijven voor een console, zoals dat nog heel normaal was in de tijd van de Atari 2600.

Final Fantasy

Met de lancering van WiiWare in aantocht (Q1 2008) wordt het eens tijd om te kijken in hoeverre Nintendo woord houdt en het WiiWare-kanaal open stelt voor iedereen met een goed idee, programmeerskills en een warme zolderkamer. De aankondiging van een Final Fantasy-titel (Crystal Chronicles: The Young King and the Promised Land) en Dr Mario beloofde in ieder geval weinig goeds voor onbekende kleine games. Hoe kun je het opnemen tegen deze grootmachten in gaming? Toch zijn verschillende Nederlandse (en Belgische) ontwikkelaars die op het moment WiiWare-games ontwikkelen juist heel positief over de manier waarop Nintendo WiiWare op de kaart zet en belangrijker nog: hoe ze omgaan met de kleine jongens.
Organische vormen
Ralph Egas, oprichter van Abstraction Games, is een licensed Wii-developer. Hij is het schoolvoorbeeld van die zolderkamer-ontwikkelaar die met WiiWare ook een kans krijgt om zijn games aan een groot publiek te tonen. Samen met zijn zakenpartner Erik Bastiaansen zitten ze niet echt op een zolderkamer, maar het scheelt niet veel; de schuur achter het huis van zijn schoonvader is verbouwd tot een volwaardige gamestudio. Op het moment werken ze aan hun eerste spel voor WiiWare. “Het wordt een fast paced puzzelspel met gekleurde organische vormen die in elkaar passen en exploderen. Je kunt door slim te spelen enorme hoge scores halen en we hopen dan ook dat het opgepikt wordt door van die vingervlugge Japanse gamers die zo goed zijn dat ze dingen doen met jouw game die je zelf nooit voor mogelijk had gehouden. Het spel is volledig te spelen met de Wii afstandsbediening en nunchuk en maakt gebruik van beweging en gebaren.”  
Zijn game zal het qua naam (sorry, die is nog even geheim), status en graphics (ze zijn nog op zoek naar een part time artist) niet kunnen opnemen tegen Final Fantasy. Maar hij maakt zich geen zorgen: “Nintendo heeft een heel slimme manier bedacht om ook de kleinere games aantrekkelijk te maken. Developers mogen zelf bepalen hoeveel hun game gaat kosten. Zo is de Final Fantasy-game 1500 Wii points. Als ik met mijn game kom, zul je daar misschien 300 Wii points voor betalen. Voor veel mensen toch een reden om de game aan te schaffen en te spelen. Nintendo pakt een vooraf vastgestelde fee voor elke verkochte game, alles wat overblijft is van mij.”