Nintendo's president onthult het geheim van zijn vroegere mentor en huidige onderdaan, game-icoon Shigeru Miyamoto.
ONLINE ONLY: CONTROL@GDC2009
Het was een schril contrast.
Op dinsdagochtend luistert een groot deel van de Nederlandse delegatie tijdens het 'Canadian-Dutch Business Breakfast' naar de COO van EA, Bryan Neider. De EA-topman reduceert 'games' tijdens zijn speech geregeld tot niets meer dan een middel om geld mee te verdienen (hoewel gezegd moet worden dat Neider daar inderdaad een paar aardige ideeën over had, wat ook wel verwacht mag worden van een man in zijn positie).
Een paar honderd meter verderop luisteren nog geen 24 uur later duizenden mensen naar Satoru Iwata. Nintendo's president, zelf een voormalig game developer, lanceerde de laatste jaren meer zakelijke theorieën (Blue Ocean) dan games of platformen. Maar deze ochtend vertelt hij een zeldzaam aanstekelijk verhaal over game design. Een verhaal doorspekt met passie en humor over het geheim van zijn grote voorbeeld: Shigeru Miyamoto.
Kort samengevat komt dat neer op een extreme focus op concept en prototyping. Miyamoto ziet overal games in, met name in zijn hobby's. Zo leidde zijn plotse passie voor tuinieren tot Pikmin, een nieuwe puppie tot Nintendogs en het advies van zijn dokter meer te bewegen tot WiiFit. Iwata vertrouwde het publiek vervolgens toe dat hij Miyamoto het liefst een soort über-NDA zou laten tekenen, waardoor de levende game-legende nimmer naar buiten zou mogen brengen met welke hobby's hij zich bezighoudt.
Als Miyamoto eenmaal een idee heeft, zet hij een klein team aan het werk dat een prototype maakt. Pas als hij daar helemaal tevreden over is, bespreekt hij het project met zijn president, Iwata, waarna ze een planning en budget opstellen.
Doordat het concept en de ideeën helemaal zijn uitgewerkt en getest, lukt het Miyamoto dan ook meestal de game volgens planning op te leveren. Bijkomend voorbeeld is dat de full-blown productiefase relatief kort van duur is, en daarmee relatief goedkoop. Waarmee Iwata maar wilde aangeven dat third party pulishers best kunnen concurreren met Nintendo op de Wii en de DS. Het is immers niet zo dat Nintendo 'unlimited resources' heeft voor zijn in-house development. De “Methode Miyamoto” is gewoon zeer efficiënt en succesvol. |
